Piotr Sikora (ur. 1934 r. w Janowie k/ Przysuchy) – polski skrzypek ludowy, bębnista, twórca instrumentów muzycznych. Laureat Nagrody Kolberga (2022).

Życiorys W dzieciństwie grał na bębenku obręczowym. Na skrzypcach zaczął grać, gdy miał 12 lat. Uczył się przez naśladownictwo muzykantów, m.in. Lucjana Kwietnia i Józefa Lewandowskiego. W młodości grywał na weselach i wiejskich zabawach. Występował z różnymi muzykami, spośród których wymienia Andrzeja Fiurkiewicza, Jacka Bursę, Józefa Morawskiego i braci Wiórkiewiczów, Józefa Lewandowskiego z Brogowej.

Równocześnie z grą na instrumentach zajął się ich wytwarzaniem. Pierwsze swoje dziecięce skrzypce zrobił z deski i drutu. Drugie skrzypce kupiła mu matka od muzykanta Mariana Balcerka z Janowa.

W dorosłym życiu Piotr Sikora pracował we własnym gospodarstwie, był także piekarzem, robotnikiem leśnym, formierzem w odlewni w Przysusze oraz stolarzem.

Jako budowniczy instrumentów i muzyk jest samoukiem. Samodzielnie opanował technikę budowy instrumentów, opracowywał własne sposoby obróbki materiałów i pomysły na wykonanie i łączenie elementów.