W czerwcu 1924 został przeniesiony do 2 pułku łączności w Jarosławiu z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku w DOK VII. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień pułkownika z dniem 15 sierpnia 1924 i 2. lokatą w korpusie oficerów łączności. W marcu 1929 został zwolniony ze stanowiska szefa 7 Okręgowego Szefostwa Łączności w Poznaniu i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, a z dniem 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII”.
Po zakończeniu służby wojskowej został zatrudniony w Dyrekcji Poczt i Telegrafów w Poznaniu. Zmarł 21 września 1950 i został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie (kw. 6 woj.-2-18). mały|Grób płka Władysława Sowińskiego na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie Był żonaty z Heleną z Mikuszewskich (ur. 5 lutego 1894 w Podgórzu, zm. 20 września 1976), z którą miał dwie córki: Helenę Marię (ur. 2 lutego 1922, zm. 9 listopada 2006), farmaceutkę i Annę Janinę (ur. 9 marca 1924, zm.