Ennio Zelioli-Lanzini dołączył do Chrześcijańskiej Demokracji. W latach 1946–1948 kierował egzekutywą prowincji Cremona. W 1948 został po raz pierwszy wybrany w skład Senatu. W wyższej izbie włoskiego parlamentu zasiadał od tego czasu przez pięć kolejnych kadencji do 1972. Od lipca 1955 do maja 1957 zajmował stanowisko podsekretarza stanu przy premierze. Od listopada 1967 do czerwca 1968 był przewodniczącym Senatu. Od czerwca do grudnia 1968 sprawował urząd ministra zdrowia w rządzie, którym kierował Giovanni Leone.
Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej I klasy (1972).
Przypisy
Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Przewodniczący Senatu (Włochy) Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy ministrowie zdrowia Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Włoscy senatorowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1976