baɣȁt, səkna, ɣȁra, líta wobec słoweń. lit. bogat, sukno, gora, leto, na miejscu literackich lj i nj są zwykle i̯l~l oraz i̯n~n, np. pastȅi̯lẹ, klúč wobec słoweń. lit. postelja, ključ czy kȁi̯n wobec słoweń. lit. konj, przejście zwartego g w szczelinowe ɣ, znane również dialektom przymorskim, uproszczenie grupy čr- do č-, np. čiẹ́va, čẹ́va, čȅu̯ wobec słoweń. lit. črevo.
Podział W grupie przymorskiej można wyróżnić pięć dialektów: dialekt tolmiński (z centrum w Tolminie), dialekt cerkneński (w pobliżu Cerkna), dialekt czarnowrski (Crni Vrh), dialekt poljanski (Poljane), dialekt horjulski (w pobliżu Horjulja).
Niektóre cechy fonetyczne dzielą dialekty rowtarskie na część wschodnią i zachodnią. Zachód tego obszaru cechuje się skróceniem długich dyftongów i pełnym akaniem, zaś wschód wyróżnia się zachowaniem wygłosowej dźwięczności, przejściem neutrów do rodzaju męskiego, ł welarnym, nieróżnicowaniem wzdłużonych kontynuantów *ě, *ę, *e oraz *ǫ i *o.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język słoweński