Broń przeciwlotniczą stanowiły początkowo: jedno działo przeciwlotnicze Boforsa kalibru 75 mm nr 6 model 1918 L/60, umieszczone na pokładzie górnym między rufowym działem głównego kalibru a dalmierzem (z zapasem 300 pocisków) oraz dwa podwójne zestawy wielkokalibrowych karabinów maszynowych kalibru 12,7 mm Vickers nr 4 L/90, umieszczone równolegle do siebie po obu stronach nadbudówki, z łącznym zapasem amunicji wynoszącym 5000 naboi. Dodatkowo na okręcie znajdowały się dwa karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm Hotchkiss nr 4.
Głównym elementem wykonanego ze Kruppa pancerza kanonierki był pokład pancerny, o grubości od 25 do 50 mm. i komory amunicyjne chronione były płytami grubości 25 mm. Opancerzone były też maski dział artylerii głównej, a ich grubość wynosiła od 15 (góra) poprzez 40 (boki) do 80 mm (przód). Całkowita masa opancerzenia wynosiła 215,9 tony.
Wyposażenie Jednostka miała instalację do wytwarzania zasłony dymnej. Na pokładzie znalazły się dwie motorówki 28-stopowe (8,53 metra), dwie szalupy typu B4 i jeden jol typu F2. Rufa okrętu przystosowana była do przenoszenia wodnosamolotu pokładowego, który służył do korygowania ognia artylerii głównej i rozpoznania;