Doświadczalnie stwierdzono, że wirus może być przenoszony także mechanicznie, ale w ten sposób przenoszą się tylko jego najdłuższe części, co znacząco zmienia właściwości wirusa.
Wirus zimuje w zarodniach przetrwalnikowych pierwotniaka Polymyxa betae w glebie, ale także w wieloletnich roślinach z rodziny komosowatych (Chenopodiaceae). Na polu uprawnym rozprzestrzeniany jest przez pływki pierwotniaka, lub wraz z glebą przesuwaną przez maszyny rolnicze. Stwierdzono też, że występuje wzdłuż szlaków komunikacyjnych, którymi z pół przewożone są korzenie buraków do cukrowni. Rozprzestrzenia się także wraz z wodą glebową przez rowy melioracyjne i inne cieki wodne. Zasięg choroby w dużym stopniu zależy od warunków pogodowych. Największe nasilenie choroba osiąga przy ciepłej i wilgotnej pogodzie.
Wirus nie przenosi się przez nasiona. Porażone wirusem rośliny nie wytwarzają nasion, jeśli natomiast zdrowe nasiona zostaną zanieczyszczone skażoną nim glebą, to gleba ta łatwo jest usuwana podczas separowania nasion.