Zorganizowała w Krajowym Związku Centralną Komisję Ocen Etnograficznych, która zatwierdzała do produkcji wzory zgłaszane przez poszczególne spółdzielnie.
W 1962 r. Barbara Zagórna-Tężycka została przeniesiona służbowo do Zespołu do Spraw Plastyki w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Jako starsza radczyni pracowała do wspólnie z dr. Kazimierzem Pietkiewiczem. Po jego przejściu do Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie samodzielnie prowadziła sprawy mecenatu ministerstwa nad sztuką ludową. Opracowywała projekty budżetu ministerstwa, które obejmowały pomoc stypendialną dla twórców ludowych, zakupy dzieł współczesnej sztuki ludowej oraz subsydiowanie konkursów, wystaw i publikacji. Znała problematykę współczesnego rękodzieła i sztuki ludowej, utrzymywała bliskie więzi ze środowiskiem muzealnym oraz naukowym, dzięki czemu podejmowała trafne decyzje w dysponowaniu posiadanymi środkami. W znaczący sposób przyczyniła się do utworzenia w wielu muzeach etnograficznych kolekcji dzieł współczesnej sztuki ludowej.