Według źródeł z XIII w. do Warmii plemiennej zaliczano pruskie włości: Medenowe (późniejszy Pokarmin), Wuntenowe (późniejsza Bałga), Lanzania (poźniejsze Tolkmicko i północna Wysoczyzna Elbląska), Wewa (późniejsze Pieniężno) i Plut (dzisiejsza wieś Pluty). Niektóre źródła przypisują Warmom także włość Drusen (obszar nad jez. Druzno), którą zwykle zalicza się do Pogezanii. Podobnie terytorium Wormeditten (późniejsza Orneta) czasem włącza się do Warmii, jednak najstarsze źródła zaliczają ziemie nad Drwęcą Warmińską do PogezaniiNp. Codex diplomaticus Warmiensis, Bd. 1, nr 42.
Nie jest też pewne, czy Warmowie graniczyli z Sambami, czy też między nimi było terytorium Natangów. W skład każdej włości lub ziemi wchodziły lauksy (pola), które były najmniejszymi jednostkami terytorialnymi.Grzegorz Białuński Pruskie związki terytorialno-osadnicze w dorzeczu środkowej Łyny w XIII wieku, Komunikaty Warmińsko-Mazurskie nr 1, 2004, s. 3–17.
Według hipotezy Jana Powierskiego, częste określanie w źródłach Fromborka mianem „Miasta Warmińskiego” wskazywać może na istnienie tam w czasach Prusów ośrodka włości o nazwie Warmia (pr. *Wārmē), które miałoby dać nazwę całemu plemieniu i krainieJan Powierski, Warmia, Słownik starożytności słowiańskich, t. VI, Wrocław etc. 1977, s.