– japoński krążownik lekki okresu międzywojennego i II wojny światowej. Stanowił doświadczalny pojedynczy okręt, zbudowany w celu przetestowania nowych założeń konstrukcyjnych, wodowany w 1923 roku. Służył w Cesarskiej Marynarce Wojennej od 1923 roku, używany bojowo w konflikcie z Chinami i II wojnie światowej na Pacyfiku. Został zatopiony przez amerykański okręt podwodny 28 kwietnia 1944 roku koło Palau. Był najmniejszym zbudowanym krążownikiem lekkim, budzącym zainteresowanie na świecie w okresie międzywojennym i mającym duży wpływ na konstrukcje dalszych japońskich krążowników w okresie międzywojennym.
Okręt miał po zbudowaniu wyporność standardową 3334 ts, natomiast wyporność pełna sięgała w toku służby około 4800 ton. Długość całkowita wynosiła 139,45 m. Uzbrojenie główne stanowiło sześć armat kalibru 140 mm, częściowo umieszczonych w wieżach, oraz cztery wyrzutnie torped. Napędzały go turbiny parowe, pozwalając na osiąganie prędkości ponad 34 węzłów.