W 1732 roku Bracciemu zlecono renowację Łuku Konstantyna. Artysta dorobił m.in. osiem głów imperatora, wzorując się na wyobrażeniu z monet. W 1734 kard. Alessandro Albani powierzył Bracciemu renowację Antinousa kapitolińskiego. Dla rzymskiej Villi Albani do marmurowego torsu dodał głowę, kreując w ten sposób rzeźbę Apolla. W latach 1733–1738 wykonał w marmurze posąg papieża Klemensa XII, znajdujący się w muzeum w Rawennie. W 1736 zaczął przygotowywać następny posąg Klemensa XII, który miał zostać odlany w brązie i stanąć na Kapitolu. Rzeźba, którą odlał 15 sierpnia 1739 roku Francesco Giardoni, została zniszczona w 1798 roku. W latach 1734–1737 Bracci pracował nad monumentem Benedykta XIII dla bazyliki Santa Maria sopra Minerva. Spod dłuta rzeźbiarza wyszła postać klęczącego papieża i alegoria Religii. Artysta był członkiem Akademii Świętego Łukasza od 1740 roku, wybrany jej księciem () 21 grudnia 1755 roku.
Ważniejszymi dziełami Bracciego są: Cud św. Andrzeja Corsiniego dla Kaplicy Corsinich w bazylice laterańskiej, monumenty Marii Klementyny Sobieskiej i papieża Benedykta XIV w bazylice watykańskiej oraz grupa Neptuna i trytonów w Fontannie di Trevi (według rysunku Nicoli Salviego).