Imię Sundżata pochodzi od złożenia przezwiska jego matki, Sogolon (kobieta-bawół, od garbu szpecącego jej sylwetkę) i ojcowskiego przydomka, Djata (lew). Epos podaje, że dawno temu naprawdę żyła kobieta-bawół i wyrządzała szkodę ludziom żyjącym niedaleko kraju Mandingu. Nagrodą za jej złapanie miała być możliwość wybrania sobie dowolnej córki władcy za żonę. Dwóch mężczyzn podjęło się zadania i przechodząc przez las, spotkało starą, głodną kobietę, którą nakarmili. Ta ujawniła im, że jest kobietą-bawołem. Kobieta chciała zemścić się na swoim bracie, który odebrał należące się jej dziedzictwo, a, jako że dokonała już zemsty, ujawniła dwójce mężczyzn, jak można ją pokonać. W zamian musieli jej obiecać, że to jej córkę wybiorą na żonę. Brzydka i garbata Sogolon, córka kobiety, w przepowiedni dowiedziała się, że jej syn będzie wielkim władcą. Dowiedziawszy się o tym, dwóch mężczyzn postanowiło oddać ją na żonę królowi Mandingu, Naré Maghann Konaté (zwany także Maghan Kon Fatta lub Maghan Przystojny). Król pewnego dnia przyjął na swoim dworze łowcę wróżbitów. Łowca przepowiedział, że jeśli Konaté poślubi brzydką kobietę, ta da mu syna, który pewnego dnia zostanie potężnym królem. Naré Maghann Konaté był już żonaty z Sassoumą Bereté i miał z nią syna, Dankarana Toumani Keïta.