do liczenia jej jako granicy z całek obliczonych na skończonym przedziale całkowania wg wzoru:
Interpretacja i związek z transformatą Laplace’a W całce Fouriera funkcje harmoniczne mnożone są przez sygnał wynikowa całka dostarcza informacji nt. zawartości poszczególnych harmonicznych, wchodzących w skład sygnału (dokonuje rozkładu sygnału na jego widmo).
Transformacja Laplace’a wykonuje podobne działanie, ale o bardziej ogólnym charakterze: Za pomocą całki Laplace’a funkcja rzeczywista reprezentująca zmieniający się w czasie sygnał (np. pole elektryczne fali, przychodzącej do odbiornika), jest transformowana na płaszczyznę S (płaszczyznę zespoloną); dokonuje się to poprzez scałkowanie iloczynu funkcji z wyrażeniami typu dla czasu od do
przy tym jest liczbą zespoloną, stałą w procesie obliczania całki.