W 1995 roku przeniósł się do charkowskiego kanału telewizyjnego "Privat TV", gdzie pełnił funkcję reżysera i prezentera. W 1997 przeniósł się do Kijowa, a rok później dołączył do kanału telewizyjnego Inter. Od 1999 roku wydał kilka tygodniowych projektów "N-kilometr", "Na linii ognia", "Korespondent specjalny".
W 2001 r. - na wyłączność dla kanału telewizyjnego Inter – prowadził reportaże z Afganistanu, relacjonując historie z różnych stron konfliktu, w tym bojowników, talibów i frakcji Sojuszu Północnego. Jako korespondent wojenny relacjonował wiele konfliktów, w tym wojny w Macedonii, Iraku, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Nepalu, Sri Lance, Osetii Południowej, Kaszmirze, Liberii, Burundi, Kolumbii.
Caplijenko jest także scenarzysta kilku filmów dokumentalnych, które od 2007 roku tworzył dla Interu. Są to m.in.: "Organy na eksport", "Euroniewolnicy", "Dr. Heim. "Eksperymenty na ludziach, prawdziwa historia majora Wira", "Doping. Fabryka Mistrzów".
W 2010 roku Caplijenko opublikował swoją powieść "Równik. Czarny biały".