były „lepsze niż to, co zazwyczaj dostępne dla wolnych robotników miejskich w tym czasie”. Było to częściowo spowodowane niewolniczymi strategiami psychologicznymi w systemie gospodarczym innym niż kapitalistyczne niewolnictwo płacowe. Według Marka Michaela Smitha z Economic History Society, „chociaż natrętny i opresyjny, paternalizm, sposób, w jaki stosowali go panowie i metody, którymi posługiwali się niewolnicy, sprawiły, że próby właścicieli niewolników wprowadzenia kapitalistycznych reżimów pracy na ich plantacjach były nieskuteczne i pozwalały niewolnikom wytworzyć pewien stopień autonomii”. W przeciwieństwie do niewolnika, robotnik najemny może (z wyjątkiem bezrobocia lub braku ofert pracy) przeważnie wybierać między pracodawcami, ci jednak zwykle stanowią mniejszość właścicieli w populacji, dla której pracownik najemny musi pracować, podczas gdy próby wprowadzenia kontroli pracowniczej w przedsiębiorstwach pracodawców mogą być uznane za akt kradzieży lub niesubordynacji, a tym samym spotkać się z przemocą, więzieniem lub innymi środkami prawnymi i społecznymi. Robotnik najemny staje przed wyborem pracy dla pracodawcy lub walka z ubóstwem i głodem.