Epidemiologia Jedynymi żywicielami Diplocarpon earlianum są różne gatunki poziomek (Fragaria). Patogen ten może pojawić się na sadzonkach truskawek i rozwija się na nich, z każdym rokiem coraz bardziej. Wiosną i latem tworzy zarodniki na dolnej powierzchni porażonych i martwych już liści. Są one przenoszone przez wiatr i rozbryzgi deszczu. Rozwojowi choroby sprzyja wilgotna i ciepła pogoda. Optymalna temperatura do rozwoju patogenu to 20–30 °C, a odczyn pH 5-6. Czas zwilżenia wymagany do infekcji wynosi co najmniej 12 godz. Każdego roku powstaje jedno pokolenie askospor będących źródłem infekcji pierwotnych i kilka nakładających się na siebie pokoleń konidiów rozprzestrzeniających chorobę. Małe apotecja zwykle tworzą się na zainfekowanych liściach jesienią i wiosną wytwarzają askospory rozprzestrzeniane przez wiatr. Acerwulusy można znaleźć przez cały sezon w zmianach chorobowych lub na pozostałościach liści. Podczas suchej pogody mogą one przejść w stan uśpienia, ale gdy powracają wilgotne warunki, ponownie stają się aktywne i wytwarzają konidia zlepione śluzem. Rozprzestrzeniają one chorobę.