Artyleria średnia składała się z 20 dział kalibru 120 mm A1909 L/50, także produkcji Armstronga, umieszczonych w dwojaki sposób: osiem dział zamontowano w czterech podwójnych wieżach, a 12 znalazło się w kazamatach na pokładzie bateryjnym. Działa takie, oznaczone przez producenta jako typ EE, trafiły również na uzbrojenie pancerników typu Conte di Cavour, a także krążowników „Quarto” i jednostek typu . Dwudziałowe wieże o napędzie elektrycznym zostały zamontowane na pokładzie głównym w pobliżu dziobowej i rufowej wieży artylerii głównej, a pojedyncze działa umieszczone w kazamatach zostały zgrupowane w bateriach po trzy armaty na wysokości dziobowej i rufowej pary kominów. Masa lufy z zamkiem wynosiła 3,72 tony, a długość całkowita działa wynosiła 6,22 metra. Działa wykorzystywały amunicję rozdzielnego ładowania: pociski burzące o masie 22,13 kg (w tym ładunek wybuchowy 1,23 kg) lub szrapnele o masie 25,12 kg (w tym ładunek wybuchowy 0,3 kg), wystrzeliwane za pomocą ładunków miotających o masie 6,65 kg. Prędkość początkowa pocisku wynosiła 850 m/s, a szybkostrzelność teoretyczna do 15 strzałów na minutę (praktyczna od sześciu do 10).