Projekt i budowa Zbudowanie przez Wielką Brytanię na początku XX wieku nowatorskiego pancernika HMS „Dreadnought”, uzbrojonego w artylerię główną ujednoliconego kalibru i napędzanego turbinami parowymi, spowodowało w wielu flotach rozpoczęcie prac koncepcyjnych nad podobnymi okrętami. Z flot państw basenu Morza Śródziemnego początkowo żadna nie chciała rozpocząć projektowania drednotów ze względu na koszty ich budowy, zadowalając się aktualnie budowanymi i wprowadzanymi do służby przeddrednotami (typów Regina Elena, Danton i Radetzky). Dopiero w latach 1908–1910 konstruktorzy włoscy, austro-węgierscy i francuscy zaczęli tworzyć projekty jednostek nowej generacji. Włosi mieli już pewne doświadczenia w projektowaniu podobnych okrętów, gdyż jeszcze w 1903 roku generał inżynier opublikował na łamach rocznika morskiego „Jane’s Fighting Ships” projekt „idealnego pancernika dla Royal Navy” o wyporności 17 000 ton, uzbrojonego w 12 dział kalibru 305 mm, z silnym pancerzem burtowym i osiągającego prędkość 24 węzłów.