naj golem, naj stara, naj domaćin, zanik bezokolicznika i imiesłowu przysłówkowego uprzedniego, formy czasu przyszłego typu ću da dođem, ću dođeš, će dožem, će a idemo, će ga nosimo, szerokie użycie aorystu i imperfektu, przy czym w gwarach wzdłuż Południowej Morawy charakterystyczne są formy imperfektu typu ídešem, ídešemo, ídešeu, czas przeszły złożony ma w liczbie mnogiej jedną formę dla wszystkich rodzajów, np. íšle, uzimále.
W leksyce oprócz dużej warstwy rodzimego słownictwa charakterystyczne są liczne turcyzmy, a i mniej liczne zapożyczenia z języka albańskiego (szczególnie w południowej i południowo-zachodniej części dialektu), np. arnautin ‘wiatr zachodni’, điza ‘niskiej jakości ser’, l’aruka ‘łaciata krowa’, maškul ‘mężczyzna’, fl’ama ‘przeziębienie’.
Zobacz też dialekt kosowsko-resawski dialekt północnomacedoński
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Języki Serbii Kategoria:Języki Kosowa