čoveci, lekari, noževi, Cigańe, devojke, sela, temena, liczba mnoga rzeczowników typu prase, jare to prasići, jarići, spotyka się też końcówki -ićki, -iki, u zaimków osobowych zachowane formy trzech przypadków – mianownika, celownika i biernika, formy zaimków osobowych liczby mnogiej nije, vije (jak w dialektach bułgarskich i macedońskich) obok typowo serbskich mi, vi, enklityki ni, vi; ne, ve, a także nam, vam, formy celownika zachowane lepiej niż w innych dialektach torlackich, stąd też forma ńum(a) w przypadku zależnym zaimka osobowego 3. osoby liczby mnogiej, np. kupija od ńuma, kupija na ńuma, zachowany wołacz o charakterystycznych formach typu čoveku, Miodragu, Novico, Dragano, čičo, Stanojo, Zarijo, Branke, Božike, Smil’ke, analityczne stopniowanie przymiotników i przysłówków, ale też i rzeczowników – stopień wyższy się tworzy przy pomocy partykuły po, np. po miran, po sitna, po nerabotnik, po skitńar, zaś stopień najwyższy przy pomocy partykuły naj, np.