Stanisław Soldenhoff (ur. 29 listopada 1928 w Poznaniu, zm. 25 stycznia 2019) – polski prawnik, filozof i etyk marksistowski, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Syn Maksymiliana i Marii z Kałamajskich. Przed II wojną ukończył szkołę czteroklasową w Poznaniu. Po śmierci ojca zamordowanego przez Gestapo, został wysiedlony wraz z rodziną do Generalnego Gubernatorstwa (Warszawa i wieś pod Radomiem). W 1945 trafił do Torunia.
W 1948 zdał w Toruniu egzamin dojrzałości. W 1952 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i podjął pracę na macierzystej uczelni. W 1958 ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim i został tam zatrudniony jako starszy asystent w Katedrze Filozofii. Tam też w 1965 na podstawie napisanej pod kierunkiem prof. Marka Fritzhanda rozprawy pt. „System etyki W.D. Rossa” uzyskał stopień naukowy doktora. Następnie w 1965 został docentem w Katedrze Filozofii i Myśli Społecznej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika i kierownikiem tej katedry (do 1976). Następnie został kierownikiem Zakładu Etyki w Instytucie Nauk Społecznych UMK i kuratorem Zakładu Filozofii w tym Instytucie (do 1980).