Na emeryturę przeszedł w 1991.
Uznawał się za myśliciela marksistowskiegoRyszard Wiśniewski, Stanisław Soldenhoff jako filozof moralności i współtwórca podstaw toruńskiego środowiska naukowego, „Ruch Filozoficzny” LXXV 2019 z. 1, s. 151..
Opublikował m.in. prace: O intuicjonizmie etycznym. Obowiązek i wartość w systemie W.D. Rossa (PWN, 1969), Wprowadzenie do etyki (PWN, 1972), Człowiek i wartości moralne (współautor: Zdzisław Jerzy Czarnecki, Wydawnictwo Lubelskie, 1989)
Był promotorem 15 doktoratów: Jan Dębowski: „Problematyka nauki polskiej w publicystyce neotomistycznej” (1972) Włodzimierz Tyburski: „Myśl etyczna pozytywizmu polskiego” (1974) Stanisław Katafias: „Poglądy etyczne Czesława Znamierowskiego” (1976) Edmund Fryckowski: „Filozofia społeczna Jana Śniadeckiego” (1976) Tomasz Bochat: „Dialektyka historii. Historyczny aspekt egzystencji społecznej w ujęciu polskiej myśli filozoficzno-historycznej na tle nauki europejskiej” (1976) Ryszard Wiśniewski: „Dobro. Moralność. Szczęście i Piękno. Studium aksjologiczne Władysława Tatarkiewicza” (1976) Stanisław Śmieszek: „Doktryna moralna Ludwika KrzywickiegO” (1976) Jerzy Broda: „Etyka Henryka Elzenberga” (1979) Krystyna Osmańska: „Antynomie myślenia i działania według Prób Montaigne'a” (1979) Ryszard Jadczak: „Poglądy filozoficzne Władysława Witwickiego.