Z kolei król Aragonii pozostawał sceptyczny wobec Skanderbega, ponieważ rodzina Kastrioti, z której ten się wywodził, była wcześniej sprzymierzona z Wenecją. Alfons V Aragoński, jako praktykujący chrześcijanin, widział trudności w sprzymierzeniu się ze Skanderbegiem z powodu praktykowania przez niego islamu podczas jego służby w osmańskim wojsku.

26 marca 1451 roku podpisano traktat z Gaety, na mocy którego Królestwo Aragonii weszło w sojusz ze Skanderbegiem, ten wysyłał swoich dyplomatów również m.in. do Księstwa Mediolanu i Republiki Sieny. W sierpniu 1451 roku Skanderbeg wraz z władzami Republiki Weneckiej wysyłał listy do mediolańskiego księcia Franciszka I Sforzy, w których informowano o albańskich zwycięstwach nad osmańską armią oraz proszono go o wysłanie Albańczykom zaopatrzenia w celu dalszej obrony przed wrogiem. Książę jednak nie zgodził się na udzielenie pomocy Albanii, co uzasadniał niestabilną sytuacją polityczną w jego kraju. Władze weneckie oświadczyły, że są zwolennikami pokoju między Albanią a Imperium Osmańskim, a Republika Raguzy przekazała Albanii dużą ilość dukatów.