Tablica upamiętniająca postać prof. Witolda Śmiecha, długoletniego dziekana Wydziału Filologicznego UŁ|mały Witold Kazimierz Śmiech (ur. 4 marca 1917 w Jutrzkowicach, zm. 4 marca 1991 w Łodzi) – polonista i językoznawca.
Życiorys Witold Śmiech wraz z rodziną przeprowadził się do Łodzi w 1928, gdzie ukończył naukę w szkole powszechnej, a następnie w Miejskim Seminarium Nauczycielskim im. Ewarysta Estkowskiego w Łodzi (1932–1936). W 1938 rozpoczął studia polonistyczne w oddziale łódzkim Wolnej Wszechnicy Polskiej, które zakończył w wyniku wybuchu I wojny światowej. Podczas okupacji władze niemieckie wysłały go na roboty przymusowe w kopalni węgla brunatnego „Concordia” w Nachterstedt w Saksonii (06.1940–03.1941), został jednak zwolniony z robót z powodu złego stanu zdrowia, po czym zamieszkał w Łodzi, gdzie był buchalterem w fabrykach konfekcyjnych „Mezger” (03.1942–01.1945) i „Reduta” (01.1945–05.1945), a następnie fabryce włókienniczej „Kepler” (06.1945–03.1946), Centrali Handlowej Przemysłu Chemicznego (05.1945–12.1948) oraz w Biurze Sprzedaży Wyrobów Gumowych (03.1946–12.1949). Po utworzeniu Uniwersytetu Łódzkiego podął na nim studia polonistyczne. W 1948 uzyskał stopień magistra, broniąc pracę: „Rozwój grup spółgłoskowych *sŕ, *zŕ *žŕ” pod kierunkiem dra Zdzisława Stiebera.