Brał udział w akcjach zaopatrzeniowych i sabotażowych, m.in. W Wiślicy i Pińczowie. W okresie od 24 lipca 1944 do 12 sierpnia 1944 brał aktywny udział w akcji zbrojnej „Burza” i utworzeniu tzw. Republiki Pińczowskiej, czyli przejściowym, całkowitym wyzwoleniu od okupacji niemieckiej ok. 1000 km kw. powiatu pińczowskiego i miechowskiego, na bezpośrednim zapleczu frontu niemiecko-sowieckiego. Początkowo, wraz z drużyną Grup Szturmowych Szarych Szeregów, był członkiem 1. kompanii 3. batalionu 120. Pułku Piechoty AK Ziemi Pińczowskiej, podległego dowództwu 106. Dywizji Piechoty AK, a następnie oddziału „Szarzy” stanowiącego grupę osłonową dowództwa batalionu.
Po demobilizacji wrócił do konspiracji i przystąpił wraz ze swoim zastępcą, Zbigniewem Sobczykiem (ps. Ziemowit) do ostatniej reorganizacji Hufca Zbigniewowo, spowodowanej dekonspiracją Grup Szturmowych, i wydawania dziennika Informator Radiowy na potrzeby lokalneJego ostatni numer ukazał się w dn. 13 stycznia 1945, sześć godzin przed wkroczeniem Armii Czerwonej do Pińczowa (Wiśniewska, M., Harcerz, żołnierz, obywatel…, Warszawa 1987, s. 140-141).. Odbył też kurs minerski zorganizowany przed komendę obwodu IV AK „Pelagia” (Pińczów).