od lat 60. i 70. XX wieku znajduje się go jako przyłów w połowach tuńczyków i marlinów. Przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) został sklasyfikowany w kategorii gatunku narażonego (VU – Vulnerable). Nie jest znana dokładna liczebność populacji, a trend populacji wydaje się być spadkowy.
Taksonomia i zapis kopalny Gatunek został naukowo opisany według binominalnego nazewnictwa gatunków w 1841 przez Richarda Thomasa Lowe, chociaż niektóre źródła jako datę pierwszego opisu podają rok 1839. Autor początkowo nadał gatunkowi nazwę Alopecias superciliosus, a jego opis zamieszczono w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”. Jako miejsce typowe holotypu wskazano Maderę na północnym Atlantyku. Obecnie prawidłowa nazwa dla gatunku to Alopias superciliosus. W 1935 H. Nakamura opisał nowy gatunek rekina, któremu nadał nazwę Alopias profundus, a jako miejsce typowe wskazał sklep w mieście Su’ao, na wschodnim wybrzeżu Tajwanu. Obecnie jednak przez większość autorów jest on uznawany za synonim A. superciliosus. Oprócz tego gatunku do rodzaju Alopias przynależą też: A. pelagicus i kosogon (A. vulpinus).