Badania pod kierownictwem Blaise Eitner w 1995 polegające na zbadaniu allozymów u gatunków w obrębie rodzaju Alopias ujawniły, że gatunek ten jest siostrzany dla A. pelagicus. Jednakże z badań z 2018 wynika, że dla A. pelagicus najbliższym krewnym jest A. vulpinus. Porównanie cech diagnostycznych zębów lamnokształtnych (Lamniformes) wskazuje dla całej grupy Alopias jako najbliższego krewnego wymarły kredowy gatunek rekina, Cretoxyrhina mentelii.
Skamieniałości A. superciliosus znaleziono w mioceńskich osadach Japonii, datowanych na 16–11,6 milionów lat.
Nazwa „Alopias” pochodzi od Alṓpēx (Gr. ἀλώπηξ), co dosłownie oznacza lisa; jest to odniesienie do antycznego „rekina-lisa”, który jakoby słynął ze swojej przebiegłości (starożytni wierzyli, że kiedy chwycił przynętę, starał się dosięgnąć żyłki, którą odgryzał i w ten sposób uciekał). Epitet gatunkowy „superciliosus” oznacza „z brwiami”. Nakamura nadał swojemu nowo opisanemu gatunkowi epitet „profundus”, ponieważ wierzył, że ten żyje na głębokich wodach, w przeciwieństwie do A. pelagicus, który miał żyć w górnych warstwach toni wodnej.