zęby samic są z wąskimi, przypominającymi ostrza guzkami o gładkich krawędziach. U obu płci przednie zęby są wyprostowane i symetryczne, podczas gdy inne zakrzywiają się w kierunku kącików ust. Bruzdy wargowe nieobecne. Zęby skórne (odontoda) o ostrym zakończeniu, prostej budowy, minimalnie zachodzą na siebie. Przez ciało (nad szparami skrzelowymi) przebiega głęboki rowek, który zaczyna się od głowy.
Wierzch ciała jest purpurowoszary, czasem fioletowobrązowawy albo szarawobrązowawy; nocą osobniki Alopias superciliosus przybierają barwę srebrzystobrązową, a boki zdobią fioletowo–złote oznaczenia. Spód ciała kremowy, biały, bądź żółtawy; barwa ta nie dociera do nasad płetw piersiowych. Tylne końcówki płetw piersiowych i brzusznych, a czasem również płetwa grzbietowa ciemna. Ciało martwych osobników szybko blaknie, stając jest ciemne, fioletowawobrązowe, w późniejszym czasie staje się prawie czarne. Dotknięcie lub rozdrapanie skóry powodują, że barwa zanika.