Bobrowicze (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie iwiejskim, w sielsowiecie Łazduny.
Historia Na przełomie XVIII i XIX wieku Bobrowicze należały do hrabiego Eliasza Biezborodko, od którego przeszły do majątku Miagowicze Wojciecha Pusłowskiego. Następnie Miagowicze zostały kupione przez Samuela Wołk-Łaniewskiego, a Bobrowicze stały się częścią majątku Łazduny. W 2 poł. XIX w. wieś znajdowała się wołoście Ługomowicze, powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Wołk-Łaniewski przekazał Łazduny swojej wnuczce Annie, która wyszła za mąż za Edmunda Korsaka, od którego majątek kupił Oskar Korwin-Milewski (mąż Weroniki, córki Wołk-Łaniewskiego). W 1861 r. we wsi mieszkało 81 osób, w 1897 r. było w niej 36 domów, 308 mieszkańców. W 1905 r. we wsi mieszkało 290 osób, liczyła 440 dziesięcin ziemi. Mieszkańcy byli parafianami kościoła w Łazdunach. Do 1830 r. figurowali w księgach parafialnych kościoła w Sobotnikach, którego filią był kościół w Łazdunach.
W sierpniu-wrześniu 1906 r. we wsi doszło do zamieszek chłopskich przeciwko Oskarowi Korwin-Milewskiemu, który musiał zwrócić się o pomoc do policji.
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskim, w gminie Ługomowicze. W 1921 r. było 58 domów, 265 mieszkańców.