Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR.
Od 12 października 1940 r. wieś (71 domów, 427 mieszkańców) była siedzibą sielsowietu w rejonie Juraciszki. Działała szkoła podstawowa, czytelnia, poczta, przychodnia lekarska, młyn i fabryka masła. Od 3 czerwca 1941 do lipca 1944 była pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w BSRR. W 1950 roku zorganizowano kołchoz im. A. Matrosowa. Od 16 lipca 1954 r. w sielsowiecie Łazduny, od 20 stycznia 1960 r. w rejonie iwiejskim. W 1970 roku wieś liczyła 109 mieszkańców. Później wchodziła w skład kołchozu im. S. M. Kirowa.
Od 1991 roku w Republice Białorusi. W 1999 r. w Bobrowiczach było 11 domów, 26 mieszkańców.
Mogiła żołnierzy AK Na leśnej polanie koło nieistniejącej osady Bobrowicze, w miejscu gospodarstwa spalonego przez NKWD, znajduje się zbiorowa mogiła żołnierzy AK z grupy por. Kopaczka „Jodły” i pchor. Eryka Barcza „Eryka”, wchodzącej w skład 1. Oddziału Samoobrony Czynnej Ziemi Wileńskiej. Polegli oni 14 września 1944 r. w walce z grupą operacyjną 32. zmotoryzowanego pułku strzelców WW NKWD. Wcześniej oddział ten spalił sielsowiet w Łazdunach i rozbił sowiecką obławę, zadając jej wysokie straty. Został jednak ponownie zlokalizowany i okrążony przez przeważające siły przeciwnika.