W październiku 1974 roku jego praca habilitacyjna Filtracja aerozolu w złożu ziarnistym przy małej liczbie Reynoldsa została wyróżniona Nagrodą Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. W latach 1978–1981 był zastępcą dyrektora ds. nauczania Instytutu Inżynierii Środowiska, a w latach 1991–1992 kierownikiem Zakładu Ochrony Atmosfery na tej uczelni.
Jego dokonania naukowe scharakteryzowano w następujący sposób: „wybitny matematyk i fizyk, twórca pierwszego polskiego modelu rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w atmosferze, którego niewiele tylko zmodyfikowana postać obowiązuje w Polsce do dnia dzisiejszego, jako podstawa obliczeń inżynierskich stanu zanieczyszczenia atmosfery”.
Opublikował m.in.: Nieustalone pole temperatury w cienkim pręcie umieszczonym w ośrodku o zmiennej temperaturze, przy zmiennym współczynniku przejmowania ciepła i przy obecności promieniowania (1965) Analiza gazów aparatem Deutz'a (współautor: Piotr Wójcik, 1970). Filtracja aerozolu w złożu ziarnistym (1972). Ochrona powietrza atmosferycznego : zagadnienia wybrane (współautor: Jan Juda, 1974). Problemy obliczeniowe w ochronie atmosfery (współautor: Maciej Nowicki, 1977).