Karpowa w Moskwie, gdzie pod kierunkiem światowej sławy prof. N. A. Fuchsa pracował nad teorią przepływu i filtracją aerozolu w złożu ziarnistym. Jedną z pierwszych prac naukowych dr. Stanisława Chróściela w Pracowni Konimetrii i Mechaniki Aerozoli było opracowanie zespołowe zasad interpretacji i normowania wyników pomiarów stężeń zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego. Podstawą opracowania była zweryfikowana przez wielu badaczy hipoteza o logarytmiczno-normalnym rozkładzie stężeń zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego, a istotą opracowania była zaproponowana po raz pierwszy na świecie normalizacja częstości przekroczeń stężeń, a nie jak było dotychczas - samych wartości stężeń. Normalizacja zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego, oparta na częstościach przekroczeń stężeń, jest obecnie stosowana na całym świecie.
1 lipca 1970 roku dr Stanisław Chróściel został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Zakładzie Ochrony Atmosfery na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej PW. W 1972 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie ochrony atmosfery na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej PW. 1 stycznia 1974 roku został powołany na stanowisko docenta w Politechnice Warszawskiej.