Stanisław Chróściel i Maciej Zgorzelski byli pierwszymi polskimi naukowcami, którzy pracując w Polsce nawiązali kontakt z amerykańską agencją NASA.
W 1966 roku Stanisław Chróściel uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa PW. Promotorem jego pracy doktorskiej Pomiar szybkozmiennej temperatury strumienia gazu o zmiennej prędkości i zmiennym ciśnieniu był doc. dr (późniejszy profesor) Bogumił Staniszewski. Dr Stanisław Chróściel był, obok prof. Bohdana Stefanowskiego i prof. Bogumiła Staniszewskiego, jednym z najważniejszych twórców warszawskiej szkoły termodynamiki między innymi jako współautor książki Wymiana ciepła. Zadania i przykłady (Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1965).
Od 1 maja 1966 roku do 30 czerwca 1970 roku dr Stanisław Chróściel pracował na stanowisku adiunkta w Zakładzie Badań Naukowych Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego Polskiej Akademii Nauk - w Pracowni Konimetrii i Mechaniki Aerozoli. Był kierownikiem Grupy Problemowej Mechaniki Aerozoli w Pracowni II. Prowadził wtedy wykłady i ćwiczenia z urządzeń odpylających i z rozprzestrzeniania zanieczyszczeń w atmosferze. Od grudnia 1968 roku do lutego 1969 roku odbył staż naukowy w wysoko notowanym na świecie Instytucie Fizyczno-Chemicznym im.