Zdobył przedwojenną listę i adresy juwenistów, a następnie osobiście informował osoby o rozpoczęciu tajnego nauczania, pomagał też uczniom znajdować stancje u rodzin zaprzyjaźnionych z klasztorem redemptorystów. Oprócz tego udzielał pomocy znajomym członkom krakowskiej siatki Armii Krajowej, a także rodzinom osób aresztowanych lub represjonowanych. Organizował ukrywającym się żołnierzom AK tymczasowe kryjówki wśród zaprzyjaźnionych rodzin Podgórza i wspierał ich materialnieMaciej Sadowski Wojenne losy krakowskich redemptorystów w cieniu swastyki (1939–1945) w: Studia Redemptorystowskie nr 4, 71–88, 2006..
Propagowanie kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy Podczas pracy w okupowanym przez Niemców Krakowie swoją pracę wychowawczą związał z kultem Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Organizował liczne konferencje, w których nawiązywał do tej cudownej ikony, wydawał gazetkę pod tytułem „Straż Matki Bożej Nieustającej Pomocy”, której pierwszy numer ukazał się w maju 1945 roku. Z inicjatywy o. Solarza budowano specjalne kapliczki ku czci Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Podczas wycieczek wnoszono je na okoliczne szczyty i wieszano na drzewach przy szlakach turystycznych. W okresie pobytu o. Solarza w Łomnicy zbudowano kapliczki m.in. na Halę Łabowską, Halę Pisaną, Kiczarz i na Radziejową w Beskidzie Sądeckim. O.