Wacław Gurynowicz (ur. 22 czerwca 1865 we Włocławku, zm. w lipcu 1943 w Łodzi) – polski aktor teatralny.

Kariera zawodowa Debiutował w 1888 r. w Radomiu w zespole Lucjana Dobrzańskiego i Jana Reckiego. W latach 1889–1891 występował w wędrownych grupach teatralnych oraz warszawskich teatrach ogródkowych: „Alhambra”, „Promenada”, „Wodewil” i „Eldorado”. W pierwszych latach kariery śpiewał niekiedy w operach, m.in. Dziembę („Halka”).

W latach 1891–1894 pracował w zespole Ludwika Czystogórskiego i występował z nim w Lublinie, Radomiu, Kielcach i w WarszawieTeatr Miejski w Łodzi 1922–1927, Łódź: Jan Mroziński, 1927, s. 11, [dostęp 2022-09-05].. W 1894 r. występował w Łodzi, a w sezonie 1895/1996 należał do zespołu Bolesława Mareckiego.

W latach 1897–1939 był związany na stałe z Teatrem Miejskim w Łodzi, w którym m.in. obchodził trzydziestopięciolecie pracy scenicznej (1923) w roli Millera (Intryga i miłość)„Tygodnik Łódzki”, nr 2, marzec–kwiecień 1923, s. 9.. Latem 1906 oraz w maju 1908 roku występował w zespole Mariana Gawalewicza w Filharmonii w Warszawie.

W 1933 otrzymał tytuł członka zasłużonego Związku Artystów Scen Polskich„Głos Poranny” (Łódź), nr 123, 5 maja 1933, s. 6..