Aleksander Muraszko.
Do zadań kompanii należało szkolenie rezerw podoficerów i szeregowców jedynie na potrzeby własne. Poborowi byli wcielani bezpośrednio do kompanii. Etaty były tak skalkulowane, że dla zaspokojenia zapotrzebowań wojennych musiano powołać pod broń osiem roczników rezerwistów. Kandydaci na podoficerów służby czynnej z kompanii szkolili się w szkołach podoficerskich batalionów telegraficznych i pułku radio.
Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” kompania łączności 9 DP była jednostką mobilizującą. Pod względem mobilizacji materiałowej była przydzielona do 35 pułku piechoty Legionów.
Dowódca kompanii był odpowiedzialny za przygotowanie całości mobilizacji jednostek wpisanych na tabelę mob. z wyjątkiem mobilizacji materiałowej, za którą był współodpowiedzialny razem z dowódcą 35 pułku piechoty.
Dowódca kompanii był ponadto odpowiedzialny za przeprowadzenie mobilizacji: kompanii telefonicznej 9 DP, plutonu łączności Kwatery Głównej 9 DP, plutonu radio 9 DP, drużyny parkowej łączności 9 DP. Wszystkie jednostki były mobilizowane w Brześciu, w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym.