Andrzej Sowiński (ps. „Zagłoba”, ur. 17 lipca 1922 w Warszawie, zm. 14 kwietnia 1996 tamże) – polski radiotechnik, elektronik, profesor nauk technicznych, żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, ofiara represji komunistycznych.
Życiorys Pochodził z rodziny kolejarskiej. Szkołę podstawową i gimnazjum Niklewskiego ukończył w Warszawie, gdzie w 1939 zdał maturę. Był licencjonowanym krótkofalowcem; samodzielnie budował radioodbiorniki. Członek VII Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Gen. Karola Kniaziewicza, walczył ochotniczo w kampanii wrześniowej. Od 1940 był członkiem Związku Walki Zbrojnej (potem Armii Krajowej) pod pseudonimem Zagłoba. Współtwórca batalionu „Zośka” i jednym z przeprowadzających rozpoznanie przed Akcją pod Arsenałem. Za zgodą państwa podziemnego pracował w warszawskich Zakładach Philipsa, gdzie prowadził działalność wywiadowczą. Uczęszczał na tajną Wyższą Szkołę Techniczną, gdzie zetknął się m.in. z Witoldem Pogorzelskim i Mieczysławem Pożaryskim. W powstaniu warszawskim dowodził plutonem. Pięciokrotnie ranny. Odznaczono go wówczas Krzyżem Walecznych.