Po zakończeniu wojny studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej; następnie podjął pracę w Biurze Odbudowy Stolicy, a potem w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Polskiego Radia. W 1948 ukończył studia z tytułem magistra inżyniera elektryka (specjalność radiotechnika, praca dyplomowa pod kierunkiem prof. Janusza Groszkowskiego). Jego pracą dyplomową było zaprojektowanie konstrukcji i obliczenie parametrów radiostacji Warszawa II.
Dnia 3 stycznia 1949 (kilka miesięcy po uruchomieniu radiostacji Warszawa II) został aresztowany i uwięziony go w X Pawilonie Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, gdzie był brutalnie przesłuchiwany. Został skazany na piętnaście lat więzienia za działalność konspiracyjną w ZWZ i AK. Wyrok odbywał do 6 listopada 1954, a w 1957 został zrehabilitowany.