mały|Para tańcząca powolniaka podczas weselnej zabawy gonienie po zastolu|270x270px Powolniak – polski taniec ludowy należący do tańców regionalnych kurpiowskich.
Charakterystyka Jest jednym z bardziej znanych i najtrudniejszych tańców z Puszczy Zielonej, ale i w Polsce. Jest dwuczęściowy, wykonywany w parach do muzyki instrumentalnej bez śpiewu. Tańczony jest, przeciwnie do nazwy, bardzo szybko (to jeden z najszybszych tańców ludowych w Polsce). Charakteryzuje go polirytmia – wykonywanie kroków w metrum nieparzystym do dwumiarowej muzyki (dzielenie na 3/4 lub 2/4). W rezultacie, dzięki temu, że tancerka wykonuje kroki z niewielkim opóźnieniem w stosunku do tancerza, powstaje swego rodzaju taniec w kanonie. mały|Gracyki Orkiestra Tradycyjna na Niedzieli św. Rocha w Skansenie w Nowogrodzie: powolniak Zalicza się go do tańców wirowych, choć składa się z części korowodowej i wirowej. Tańczyć może dowolna liczba par. Tańczy się w kole. Na początku wszystkie pary ustawiają się jedna za drugą, drepcząc nogami w miejscu. Od tego powolnego szykowania się do tańca pochodzi nazwa tańca. Taniec składa się z kulejącego szybkiego chodu, po którym następuje dynamiczne wirowanie. Obroty są energiczne. Często tańczy jedna para, a pozostałe czekają na swoją kolej, podziwiając tańczących. Po solowych popisach wszystkie pary wirują w kole.