Prawdziwym powodem odrzucenia, jak sugeruje nota na muzealnej stronie dzieła, mógł być jednak jego „staromodny styl”.
Obraz znajdowywał się pierwotnie w kolekcji własnej artysty w Nowym Jorku. Następnie został zakupiony przez Edwarda Bierstadta. Przechodząc z rąk do rąk, 19 kwietnia 1909 roku trafił do kolekcji Corcoran Gallery of Art w Waszyngtonie. W 2014 roku otrzymała go waszyngtońska National Gallery of Art (muzealny numer katalogowy 2014.79.5).
Opis Obraz o wymiarach 180,3 × 301,63 cm (w ramach 217,17 × 339,09 × 13,97 cm) jest sygnowany w prawym dolnym rogu: Albert Bierstadt. Olbrzymi pejzaż zawiera elementy szkicowane przez artystę podczas swych podróży na zachód Ameryki. W tym przypadku są to rzeczy charakterystyczne dla krainy Wielkich Równin. Na pierwszym planie przedstawione zostały bizony, jeden martwy, drugi ranny. Scenerią jest sucha, złotawa łąka. Ich pobratymcy, namalowani w oddali w dużej liczbie, przechodzą rzekę na szerokiej równinie. Krajobraz w oddali zamienia się w prerię, wzgórza, płaskowyże, aż po ośnieżone szczyty. Oprócz bizonów Bierstadt namalował takie zwierzęta równin, jak: wapiti, kojot, widłoróg, lis, królik, czy nieświszczuk.