Przedstawienie ogromnych stad bizonów było wymysłem Bierstadta, gdyż w momencie powstania obrazu zwierzęta te znajdowały się na skraju wyginięcia. Rozgrywająca się scena starcia jeźdźcy z nacierającym bizonem była więc anachronizmem. Populacja bizonów zmniejszyła się do około 1000 osobników z 30 milionów na początku XIX wieku. Pod koniec XIX wieku zaczęto czynić starania o odrodzenie populacji.
Grupa Indian na koniach goni uciekające w kierunku rzeki stado. Jeden z myśliwych leży ranny lub zabity tuż za jednym z namalowanych na pierwszym planie bizonów. Walczący z bizonem indiański myśliwy dosiada białego wierzchowca. Podnosi włócznię ozdobioną piórami, by ugodzić nacierające zwierzę. Indianin ma długie ciemne włosy, jest skąpo ubrany. Nosi pióropusz. Prawie na pierwszym planie zwraca uwagę szereg wysuszonych bizonich czaszek.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Alberta Bierstadta Kategoria:Obrazy w National Gallery of Art w Waszyngtonie