Stanisław Brzozowy (ur. 1901 w Krobi, zm. 12 czerwca 1980) – polski śpiewak ludowy, najlepszy tradycyjny śpiewak kurpiowski, najciekawszy z utrwalonych fonograficznie w II połowie XX wieku śpiewających mężczyzn z Puszczy Zielonej.
Życiorys Urodził się i mieszkał w Krobi, skąd pochodził jego ojciec, Leon, który był wybitnym śpiewakiem. Matka Stanisława pochodziła z Gibałki. Brzozowy wyjechał z rodzinnej wsi tylko do wojska (służył w Stryju i Tarnopolu w latach 1922–1924) oraz jednorazowo na 6 tygodni do pracy sezonowej w Prusach Wschodnich. W czasie służby wojskowej próbował grać na kornecie. Pracował w ośmiohektarowym gospodarstwie rolnym. Polował na drobną zwierzynę za pomocą własnoręcznie wykonanej dubeltówki.
Cała jego rodzina była muzykalna. Brzozowy opanował szeroki repertuar pieśni leśnych i weselnych. Jego śpiew charakteryzują: zagięcia melodii, glissanda, pełny głos i daleka nośność, szeptany przedtakt, apokopy. Jeśli śpiewał na siedząco, to przykładał dłoń do zwiniętego ku głowie ucha. Walory dynamiczne i brzmienie głosu było dla Brzozowego ważniejsze niż przekaz słowny, co zbliżało go do śpiewu mężczyzn z Polesia.