Okres powojenny 12 lipca 1945 r. został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa w Rzeszowie, następnie wypuszczony z więzienia celem ujawnienia się. Wrócił do Ostrowi Mazowieckiej, gdzie w październiku 1945 r. podjął pracę nauczyciela w szkole powszechnej nr 1. Następnie pracował w Inspektoracie Oświaty. Kontynuował działalność konspiracyjną w Zrzeszeniu WiN. 2 grudnia 1947 r. został aresztowany w Warszawie. Przebywał w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego przy ul. Koszykowej w Warszawie oraz w Zakładzie Karnym na ul. Rakowieckiej w Warszawie. W trakcie aresztowania był torturowany. 15 października 1948 r. został skazany na karę śmierci. Na mocy decyzji Bolesława Bieruta kara śmierci została zamieniona na dożywotnie więzienie. 27 kwietnia 1956 r. kara została złagodzona do 12 lat pozbawienia wolności. Z uwagi na dolegliwości zdrowotne w dniu 22 lutego 1957 r. otrzymał roczny urlop w odbywaniu kary. Po jego wykorzystaniu reszta kary pozbawienia wolności została darowana.