Z uwagi na zagrożenie aresztowaniem opuścił ten teren i udał się w rodzinne strony do Mielca, gdzie włączył się w działalność Związku Walki Zbrojnej. Został zastępcą, a następnie komendantem obwodu ZWZ Mielec. Używał wówczas pseudonimu „Zdun”.

Wiosną 1941 r., z uwagi na zagrożenie aresztowaniem, wyjechał do Warszawy. W czerwcu 1942 r., na polecenie komendanta rejonu ZWZ, płk. Waleriana Tumanowicza ps. „Jagra”, powrócił na teren Rzeszowszczyzny. 2 lipca 1942 r. został mianowany komendantem obwodu AK Kolbuszowa. Wówczas używał pseudonimów „Konar” i „Boryna”, a także nazwiska „Kordyszewski”. W trakcie działalności na tym terenie gromadził informacje dotyczące niemieckich wyrzutni rakiet V-1 i V-2 na poligonie w Bliźnie. Działalność podległych mu żołnierzy przyczyniła się do zdobycia wielu części tej broni, które następnie zostały przesłane do specjalnej komórki badawczej w Warszawie.

W 1942 r. został awansowany do stopnia kapitana, a w 1945 r. do stopnia majora. Podczas Akcji „Burza” dowodził 8 zmotoryzowanym pułkiem AK.

Od lutego 1945 r. pełnił funkcję komendanta obwodu AK Rzeszów, od kwietnia tego roku szefa sztabu i zastępcy komendanta Podokręgu AK Rzeszów w likwidacji.