Aleksandra Bąkowska (ur. 27 maja 1851 w Ślubowie, zm. 9 maja 1926 w Gołotczyźnie) – tłumaczka tekstów o tematyce społecznej, założycielka pionierskiej szkoły rolniczej dla dziewcząt, pozytywistka, działaczka społeczna, członkini ruchu emancypacyjnego kobiet.
Rodzina i młodość Aleksandra Bąkowska urodziła się w roku 1851 jako pierwsza i jedyna córka Aleksandra Sędzimira, właściciela majątku Koźniewo i Karoliny Dembińskiej, właścicielki majątku w Ślubowie. Ród Sędzimirów należał do zamożnej szlachty, rodzeństwo Aleksandra było w posiadaniu warszawskich pałacyków, reprezentowało Rząd Narodowy podczas powstania styczniowego i miało związki z przedstawicielami warszawskich redakcji. Aleksandra Bąkowska miała trzech młodszych braci: Władysława, Stanisława i Bronisława.
Bąkowska dzieciństwo spędziła w Ślubowie, dworze w powiecie pułtuskim niedaleko linii kolei Nadwiślańskiej. Tam jej rodzice wychowywali swoje dzieci zgodnie z tradycjami szlacheckimi. Zatrudniali prywatnych nauczycieli, którzy nauczali języków obcych, takich jak francuski i angielski oraz pozostałych przedmiotów wykładanych w szkołach średnich. Dziewczynka mimo dostatku miała świadomość trudu życia.