Samotna w małżeństwie kobieta oprócz pomocy ubogim poświęcała czas na czytanie prenumerowanych przez nią czasopism fachowych i postępowych. Po 9 latach nieudanego małżeństwa Aleksandra Bąkowska wyprowadziła się do Warszawy i wszczęła postępowanie rozwodowe.
W 1884 roku Aleksandra poznała redaktora „Prawdy” Aleksandra Świętochowskiego, którego artykuły już w przeszłości stanowiły dla kobiety inspiracje. Spotkania pracowników gazety, do której nieoficjalnie zaliczano Bąkowską, pozwoliły Świętochowskiemu, autorowi Pracy u podstaw, na bliższe poznanie i docenienie ogromnego zaangażowania w sprawy społeczne Aleksandry. W tym samym czasie kobieta zaczęła pracować w redakcji jako tłumaczka. Choć Świętochowskiego i Bąkowską łączyło uczucie, nigdy nie sformalizowali swego związku, który po latach zmienił się w szczerą przyjaźń. Świętochowski zadedykował nawet Historię chłopów polskich Aleksandrze, doceniając jej wysiłki w budowę oświaty dla ludu.