Dane uzupełniające Syn artysty – historyk sztuki zestawiał opisywany obraz z pokrewną jej – wcześniejszą o rok (1877) – akwarelą pod nazwą „Cyganka” – podkreślając dostrzegalny w obu „dyskretny linearyzm, płaszczyznowość i kolor, i jakieś przedziwne nie spotykane w tej epoce uproszczenia formy obok ornamentalnego rozkwitu innych partii”. Jego zdaniem – akwarele te wyprzedzały epokę „o dobre 30 lat, malowane płaską plamą barwną”Stanisław Masłowski – Akwarele – 12 reprodukcji barwnych”, Warszawa 1956, ze wstępem Macieja Masłowskiego, wyd. Sztuka, s. 7–8.. Wiązał je bowiem ze znacznie późniejszym (1898) „Chartem” i jeszcze późniejszą (1912) „Kawiarnią arabską” z Tunisu. Traktował je jako „nieplanowaną próbę dekoracyjnego rozwiązania formy w kolorze, czerpiącą soki z wrodzonego malarskiego instynktu” artysty i łączył z problematyką malarstwa poimpresjonistycznego.
Opisywane studium akwarelowe jest dziełem dwudziestopięcioletniego artysty, pochodzącym z wczesnych, młodzieńczych „naiwnych” lat jego twórczości – z okresu „ukraińskich prymitywów” – jako wyraz wrodzonych „instynktownych”, nie w pełni uświadomionych uzdolnień i predyspozycji artysty.