Ostatnia z dostępnych statystyk, pochodząca z 1972 wykazuje, że mając w swojej pieczy 57 starców i 99 chorych odprawił u nich 255 mszy z homiliami oraz rozniósł 4182 komunie.

Aktywnie wprowadzał również technikę w służbę apostolską. Najpierw kupił motocykl WSK. Mając lat ponad osiemdziesiąt, uczęszczał na kurs dla kierowców. Kiedy w końcu otrzymał prawo kierowania pojazdami mechanicznymi, przełożony domu zakazał mu z niego korzystać obawiając się, że może wyrządzić krzywdę nie tylko sobie, ale również innym użytkownikom dróg.

Akcja, którą prowadził wymagała sporych nakładów finansowych. Przed wojną miał powiązania zawodowe z wieloma renomowanymi firmami zachodnimi. Do nich więc kierował listy prosząc o wsparcie i dlatego miał dobrze zaopatrzoną bazę leków potrzebnych jego chorym. Pomocy finansowej udzielały mu solidaryzujące się z polską biedotą Caritasy Niemiec Zachodnich, Francji, Holandii i Stanów Zjednoczonych. Dzięki temu oprócz sprostania potrzebom bieżącym mógł nabyć dwa samochody: jeden osobowy, drugi mikrobus. Możliwe stało się zatem także organizowanie pielgrzymek do sanktuariów maryjnych, jak Licheń lub Częstochowa.