Jako odnowiony Bożą łaską, stopniowo odsłania on przed nami naturę swego Stwórcy, choć nigdy nie doprowadzi nas do ujęcia jej pełni. Tym uczestnictwem cechują się także wytwory rąk ludzkich – na przykład kultura, społeczność, język, historia, technologia. Człowiek poprzez swoją wytwórczość ma udział w Bożym akcie twórczym, który rozwija i spełnia. Teologia opiera się na teurgii, współpracy między Bogiem a człowiekiem, która jednak w całości jest dziełem Bożym (za Pseudo-Dionizym Areopagitą, współczesną teologią rosyjską oraz ). Dlatego też ludzkie próby myślenia o Bogu ustępują miejsca liturgii – kolektywnemu działaniu i współdzieleniu, które otwiera na przyjęcie Bożej łaski. Należy odrzucić nihilistyczną konkluzję postmodernistów, że jedyną prawdą jest brak prawdy. Niemożność odnalezienia prawdy w świecie skończonym powinna skłaniać człowieka do poszukiwania jej w perspektywie wieczności – wieczna prawda jest dla niego osiągalna, gdyż może uczestniczyć w niej poprzez wiarę. Ponadto Bóg stając się człowiekiem, stał się dla ludzi prawdą istniejącą w czasie. Echa tego wydarzenia rozbrzmiewają w każdym aspekcie rzeczywistości, ale najpełniej wybrzmiewają w Kościele. Jedynie wiara i uczestnictwo w transcendencji faktycznie utwierdza nas w poczuciu realności materii i ciała.