mały mały mały Wiosenna osutka sosny – choroba sosny (Pinus) wywołana przez kilka gatunków grzybów. Jest jedną z chorób powodujących zamieranie pędów drzew i krzewów iglastych i jedną z kilku osutek sosen.
Występowanie i szkodliwość Jest to choroba z grupy osutek, powodująca bardzo duże straty w polskich lasach i duże wydatki na ich ochronę. W 1966 r. opryskiwano fungicydami 1200–1300 szkółek i około 70–80 tysięcy ha lasów sosnowych.
Po utracie igieł sosny tworzą nowe igły. Tylko wyjątkowo zdarza się, że siewki zamierają. Dzieje się tak wtedy, gdy grzybnia patogenów z igieł przeniknęła do ich pędów. Zazwyczaj siewki przeżywają pierwsze porażenie, jednak każde porażenie osłabia ich wzrost. Badane przez K. Zaleskiego porażone dwuletnie sosny miały średnią wysokość 14 cm, a rosnące w takich samych warunkach sosny zdrowe 30 cm. Porażone sosny giną po drugim lub następnych porażeniach. W badaniach H. Orłosia i B. Brennejzena stwierdzono, że siewki o porażonych co najmniej 25% igieł są tak słabe, że po posadzeniu przeważnie giną.