Pokłon Trzech Króli () – obraz olejny na płótnie flamandzkiego malarza Petera Paula Rubensa z 1609 roku, znajdujący się w zbiorach muzeum Prado w Madrycie (nr inw. 1638).
Historia Obraz powstał na zamówienie władz Antwerpii około 1608 roku. Miał stanowić ozdobę sali ratusza, w której podpisano rozejm pomiędzy Królestwem Hiszpanii i Republiką Zjednoczonych Prowincji 9 kwietnia 1609 roku (). Wraz z drugim dziełem wiszącym wówczas w sali, Scaldis i Antwerpia Abrahama Janssensa, wyrażać miał pragnienie pokoju i trud zabiegów dyplomatycznych miasta.
Dzieło Rubensa trafił na hiszpański dwór królewski z rąk Rodriga Calderóna. Pokłon Trzech Króli znalazł się w Hiszpanii w 1613 roku. Po zabiciu Rodriga 21 października 1621 roku, obraz Rubensa przeszedł na własność króla Filipa IV. Wisiał w Alkazarze w Madrycie, gdzie zobaczył go Rubens i zdecydował się na przemalowanie w latach 1628–1629. Pierwotnie malowidło miało rozmiary 259 x 381 cm. Artysta zdecydował się na jego powiększenie. Ostateczna wielkość to 355,5 × 493 cmSzwy łączenia są bardzo dobrze widoczne.. Obraz stanowi część muzealnej kolekcji Prado (nr katalogowy P001638).
W latach 2000–2002 przeprowadzono prace restauracyjne i zachowawcze.